Indy heeft een bijzondere fetish.
Ze is gek, maar dan ook echt helemaal gek van elastiekjes!
Geen plek in huis is veilig, elke plek die ik had gevonden om mijn elastiekjes te verstoppen heeft zij inmiddels al ontdekt.
Mijn toilettas, was normaal gezien de bewaarplek, maar inmiddels heeft ze dat uitgevonden en rooft ze die leeg. Zo komt het dus vaak voor dat ik mijn haar vast wil doen i.v.m. mijn werk, en dat er geen elastiek te vinden is.
Een kleine tour door het huis levert dan vaak een aantal vondsten op, dan wel uitgerekt vanwege het trekken eraan.
Als kitten zijn we een spelletje gaan spelen met haar, elastiekjes weggooien en zij kwam ze terug brengen. Vaak wanneer ik 's avonds in bed lig komt ze bij me met een hoop gemekker en lawaai zoals bengalen dat doen om een spelletje te spelen.
Ik gooi ze vanuit bed weg, en zij rent er als een gek achteraan en komt ze terug brengen.
Ook wanneer ik er geen voor handen heb gaat ze net zo lang door met vervelen (lees: op mn hoofd slaan, op mn borst gaan staan met dr kleine 3,5 kilo en voor mn neus lopen) tot ik er 1 heb gepakt en het spelletje met haar aanga.
Wanneer we in de huiskamer zitten op de bank zijn de elastiekjes die op de grond liggen niet leuk, nee dan moet ze perse die hebben die in mijn haar zit. Ze sluipt dan achter me langs en begin aan mn elastiek te trekken. Tevreden is ze dan ook pas wanneer ik die losmaak en hem weggooi.
Leuk spelletje natuurlijk!
Ook heeft ze nieuwe hindernis overwonnen, deuren open maken!
We merkte al dat ze pogingen deed, maar deze liepen vaak op niets uit want ze was nog te licht om deze te openen. Maaarrrr sinds ze de deur van de kattenkamer een keer 's nachts heeft open gekregen is het hek van de dam en gaat er letterlijk een wereld voor haar open.
Zo kun je dus boven komen en tot de ontdekking komen dat er aantal deuren zijn geopend. Zelfs deuren waar je behoorlijk wat kracht voor moet zetten krijgt zij open, ze gaat dan de kamer in, en dan is het ook weer klaar. Lizzy vindt het allemaal prachtig wanneer Indy weereens een deur open krijgt, ze huppelt er dan vrolijk achteraan helemaal in haar element!
1 deur krijgt ze niet open en dat is die van mijn slaapkamer, het is niet zo dat ze er nooit in mag, juist wel, maar wanneer je 's nachts wilt slapen kun je dit het beste doen zonder 2 zeer aanwezige bengalen. Pogingen doet ze wel, genoeg zelfs. Wanneer hun niet in de kattenkamer zitten en ik bijna in slaap val hoor ik een luide miauw en hangt ze aan de klink.
Geloof me.. de eerste keer schrik je je een ongeluk! En de tweede keer, en de derde keer.. en eigenlijk schrik je je elke keer een ongeluk als je bijna slaapt!
Leuk Indy.. heel leuk..
Met Lizzy gaat het ook erg goed, madame heeft haar sterillisatie goed doorstaan en is weer even vrolijk als altijd. Wel moest Indy erg aan haar wennen toen ze terug kwam, de eerste 2 dagen werd er heel wat af geblazen en gegromd vanaf haar kant terwijl Lizzy dit niet snapte en juist de genegenheid van Indy nodig had.
Nu een paar weken later merk je verschil in haar karakter, ze is zachtaardiger naar ons toe en komt meer kroelen en tegen Indy is ze tijdens het stoeien juist feller geworden. Dat is ook niet erg, want zus Indy mag af en toe ook een flinke tik krijgen!
Al met al genieten we elke dagen van de streken van onze dames, we zijn elke dag nog steeds blij met onze keus van Indy en daarna Lizzy.
Die poezen hebben ons leven verijkt, hoe stom het ook voor andere niet bengaal-eigenaren klinkt (alle wel bengaal eigenaren snappen precies wat ik doe met hun intellegentie en geweldige karakter) en we zouden ze niet meer weg kunnen denken!
