Indy heeft een bijzondere fetish.
Ze is gek, maar dan ook echt helemaal gek van elastiekjes!
Geen plek in huis is veilig, elke plek die ik had gevonden om mijn elastiekjes te verstoppen heeft zij inmiddels al ontdekt.
Mijn toilettas, was normaal gezien de bewaarplek, maar inmiddels heeft ze dat uitgevonden en rooft ze die leeg. Zo komt het dus vaak voor dat ik mijn haar vast wil doen i.v.m. mijn werk, en dat er geen elastiek te vinden is.
Een kleine tour door het huis levert dan vaak een aantal vondsten op, dan wel uitgerekt vanwege het trekken eraan.
Als kitten zijn we een spelletje gaan spelen met haar, elastiekjes weggooien en zij kwam ze terug brengen. Vaak wanneer ik 's avonds in bed lig komt ze bij me met een hoop gemekker en lawaai zoals bengalen dat doen om een spelletje te spelen.
Ik gooi ze vanuit bed weg, en zij rent er als een gek achteraan en komt ze terug brengen.
Ook wanneer ik er geen voor handen heb gaat ze net zo lang door met vervelen (lees: op mn hoofd slaan, op mn borst gaan staan met dr kleine 3,5 kilo en voor mn neus lopen) tot ik er 1 heb gepakt en het spelletje met haar aanga.
Wanneer we in de huiskamer zitten op de bank zijn de elastiekjes die op de grond liggen niet leuk, nee dan moet ze perse die hebben die in mijn haar zit. Ze sluipt dan achter me langs en begin aan mn elastiek te trekken. Tevreden is ze dan ook pas wanneer ik die losmaak en hem weggooi.
Leuk spelletje natuurlijk!
Ook heeft ze nieuwe hindernis overwonnen, deuren open maken!
We merkte al dat ze pogingen deed, maar deze liepen vaak op niets uit want ze was nog te licht om deze te openen. Maaarrrr sinds ze de deur van de kattenkamer een keer 's nachts heeft open gekregen is het hek van de dam en gaat er letterlijk een wereld voor haar open.
Zo kun je dus boven komen en tot de ontdekking komen dat er aantal deuren zijn geopend. Zelfs deuren waar je behoorlijk wat kracht voor moet zetten krijgt zij open, ze gaat dan de kamer in, en dan is het ook weer klaar. Lizzy vindt het allemaal prachtig wanneer Indy weereens een deur open krijgt, ze huppelt er dan vrolijk achteraan helemaal in haar element!
1 deur krijgt ze niet open en dat is die van mijn slaapkamer, het is niet zo dat ze er nooit in mag, juist wel, maar wanneer je 's nachts wilt slapen kun je dit het beste doen zonder 2 zeer aanwezige bengalen. Pogingen doet ze wel, genoeg zelfs. Wanneer hun niet in de kattenkamer zitten en ik bijna in slaap val hoor ik een luide miauw en hangt ze aan de klink.
Geloof me.. de eerste keer schrik je je een ongeluk! En de tweede keer, en de derde keer.. en eigenlijk schrik je je elke keer een ongeluk als je bijna slaapt!
Leuk Indy.. heel leuk..
Met Lizzy gaat het ook erg goed, madame heeft haar sterillisatie goed doorstaan en is weer even vrolijk als altijd. Wel moest Indy erg aan haar wennen toen ze terug kwam, de eerste 2 dagen werd er heel wat af geblazen en gegromd vanaf haar kant terwijl Lizzy dit niet snapte en juist de genegenheid van Indy nodig had.
Nu een paar weken later merk je verschil in haar karakter, ze is zachtaardiger naar ons toe en komt meer kroelen en tegen Indy is ze tijdens het stoeien juist feller geworden. Dat is ook niet erg, want zus Indy mag af en toe ook een flinke tik krijgen!
Al met al genieten we elke dagen van de streken van onze dames, we zijn elke dag nog steeds blij met onze keus van Indy en daarna Lizzy.
Die poezen hebben ons leven verijkt, hoe stom het ook voor andere niet bengaal-eigenaren klinkt (alle wel bengaal eigenaren snappen precies wat ik doe met hun intellegentie en geweldige karakter) en we zouden ze niet meer weg kunnen denken!
Lizzy & Indy
donderdag 2 februari 2012
zaterdag 7 januari 2012
Paniek in de tent
Ik zat rustig achter de laptop, bezig aan mijn studie, toen ik ineens een ontzettend hoop kabaal hoorde.
Het leek alsof iemand met de brievenbus aan het spelen was en die constant liet kletteren, toen hoorde ik ineens indy hartverscheurend gillen en krijsen vanuit de keuken.
Na alle planken onder de kasten te hebben vandaan getrokken zag ik haar zitten, en het leek alsof ze achter de vaatwasser klem zat met haar hoofd, dit dacht ik vanwege de stand van haar lijf. Pas toen ik de hoekkast leegtrok en daarin kroop om te kijken of ik zo bij haar kon om haar daar weg te halen zag ik dat ze er niet achter zat maar klem tussen vaatwassen en de plank van de hoekkast.
Ik wist even niet hoe ik het had, mevrouw bleef krijsen en ik bleef haar sussen, hoe kreeg die poes het toch in godsnaam voor elkaar om daar tussen vast te komen zitten??!
Het was zo nauw daar, hoe had ze toch kunnen denken dat ze daar door kon met haar lijf?
Ik durfde haar niet terug te duwen, maar ook niet via onder verder te duwen bang dat ik haar pijn zou doen, geluk bij een ongeluk, mijn vriend was thuis dus die werd meteen gebeld.
Uiteindelijk is ze na 10 minuten bevrijd, hij was namelijk wel zo stoer om haar te durven helpen, pootje voor pootje, hier en daar wat draaien en ze was eindelijk vrij!
Als een poes in shock kan raken, dan was ze dat daarna en geef eens ongelijk.
Ik tilde haar op om te kroelen en voelde dat haar staart nat was, ik ging er vanuit dat het vocht was van bijvoorbeeld de vaatwasser maar toen kwamen we erachter dat het urine was. Zo zielig, ze had zichzelf uit paniek helemaal ondergeplast! =(
Nu 2 dagen later, is ze weer helemaal de oude en heeft ze een ander probleem, lizzy is namelijk krols!
Het is wel sneu, je kunt er niets aan doen en lizzy word gek van zichzelf. Rollen over de grond, onbehagelijke bewegingen maken en heel hard roepen. De DA zei dat het wel over zou slaan en ze pas in de lente krols zou worden, niet dus.
Maandag meteen maar even bellen om te vragen of ze terecht kan, want niets is zo zielig als een poes die niet weet wat ze met zichzelf aanmoet, nou ja.. of een poes die klem zit dan!
Het leek alsof iemand met de brievenbus aan het spelen was en die constant liet kletteren, toen hoorde ik ineens indy hartverscheurend gillen en krijsen vanuit de keuken.
Na alle planken onder de kasten te hebben vandaan getrokken zag ik haar zitten, en het leek alsof ze achter de vaatwasser klem zat met haar hoofd, dit dacht ik vanwege de stand van haar lijf. Pas toen ik de hoekkast leegtrok en daarin kroop om te kijken of ik zo bij haar kon om haar daar weg te halen zag ik dat ze er niet achter zat maar klem tussen vaatwassen en de plank van de hoekkast.
Ik wist even niet hoe ik het had, mevrouw bleef krijsen en ik bleef haar sussen, hoe kreeg die poes het toch in godsnaam voor elkaar om daar tussen vast te komen zitten??!
Het was zo nauw daar, hoe had ze toch kunnen denken dat ze daar door kon met haar lijf?
Ik durfde haar niet terug te duwen, maar ook niet via onder verder te duwen bang dat ik haar pijn zou doen, geluk bij een ongeluk, mijn vriend was thuis dus die werd meteen gebeld.
Uiteindelijk is ze na 10 minuten bevrijd, hij was namelijk wel zo stoer om haar te durven helpen, pootje voor pootje, hier en daar wat draaien en ze was eindelijk vrij!
Als een poes in shock kan raken, dan was ze dat daarna en geef eens ongelijk.
Ik tilde haar op om te kroelen en voelde dat haar staart nat was, ik ging er vanuit dat het vocht was van bijvoorbeeld de vaatwasser maar toen kwamen we erachter dat het urine was. Zo zielig, ze had zichzelf uit paniek helemaal ondergeplast! =(
Nu 2 dagen later, is ze weer helemaal de oude en heeft ze een ander probleem, lizzy is namelijk krols!
Het is wel sneu, je kunt er niets aan doen en lizzy word gek van zichzelf. Rollen over de grond, onbehagelijke bewegingen maken en heel hard roepen. De DA zei dat het wel over zou slaan en ze pas in de lente krols zou worden, niet dus.
Maandag meteen maar even bellen om te vragen of ze terecht kan, want niets is zo zielig als een poes die niet weet wat ze met zichzelf aanmoet, nou ja.. of een poes die klem zit dan!
maandag 21 november 2011
dus..
Schrijf ik toenstraks nog hoe Indy doet als ze buiten is, schoot ze net weg!
Ik had het aquarium verschoond en wilde de slang buitenleggen die ik gebruik om het water eruit te halen, schiet mevrouw naar buiten! Ik dacht ooh eventjes fluiten en ze is terug, nou vergeet het maar hoor! Ze begon te miauwen en te lopen en keek niet meer naar me om dus ik dreef haar richting de schuur. Die is bij ons overdekt en als ze daar eenmaal inloopt kan ze geen kant meer op, tenminste als ik de uitgang goed kan verdedigen haha! Dus, ik had madame weer te pakken en liep onder het genot van een hard miauwend protesterende kat weer naar binnen en zette haar neer. Lizzy in paniek, die had ons beiden via het raam gezien toen we buiten waren en niet binnen zag komen dus die kon ik ook nog eens gaan kalmeren.
Ja, je blijft zo wel bezig met ze!
Ik had het aquarium verschoond en wilde de slang buitenleggen die ik gebruik om het water eruit te halen, schiet mevrouw naar buiten! Ik dacht ooh eventjes fluiten en ze is terug, nou vergeet het maar hoor! Ze begon te miauwen en te lopen en keek niet meer naar me om dus ik dreef haar richting de schuur. Die is bij ons overdekt en als ze daar eenmaal inloopt kan ze geen kant meer op, tenminste als ik de uitgang goed kan verdedigen haha! Dus, ik had madame weer te pakken en liep onder het genot van een hard miauwend protesterende kat weer naar binnen en zette haar neer. Lizzy in paniek, die had ons beiden via het raam gezien toen we buiten waren en niet binnen zag komen dus die kon ik ook nog eens gaan kalmeren.
Ja, je blijft zo wel bezig met ze!
Grote dames!
Wat worden ze toch groot, Lizzy wordt steeds mooier en ook Indy's patroon trekt steeds verder open wat natuurlijk ontzettend mooi is. Ook lijkt het alsof ze haar gedrag met de week omwisselt. Dan weer rustig en lekker kroelen en aanrommelen. En het andere moment werkelijk waar zo gek als een deur. Laatste tijd komt het laatste steeds vaker voor, wat misschien wel bewijst dat ze ontzettend goed in haar vel zit.
Nieuw spelletje, op de bank liggen en wachten tot het personeel een kussen bovenop haar gooit. Heel leuk, vooral wanneer ze dan doet alsof ze weg wilt rennen. Ziet er erg grappig uit, want ze maakt aanstalten om te rennen maar bukt dan ineens voor het kussen en gaat daaronder gek lopen doen. Waarom ze dan niet wegrent is een raadsel, waarschijnlijk om ons voor de gek te houden.. maar zou ze echt zo slim zijn?
Nu ze weer wat drukker is komt het alombekende trucje weer, vingers en voeten grijpen. Niet leuk als je een nieuw paar schoenen hebt en zij er vol in gaat hangen om vervolgens weer keihard uitdagend weg te rennen.
Lizzy kijkt het allemaal aan en wacht het goede moment af. Wanneer Indy dan een keer is bedaard springt Lizzy er vol bovenop, natuurlijk hardstikke onverwachts waardoor een toch al schrikachtige Indy tegen het plafon aan zit! Hard over de bank rennen, op de vensterbank, over de tv (ja dat kan dus) op de openhaard, op de tafel etc etc en Indy er maar achteraan!
Ja Indy schrikt nog steeds ontzettend van werkelijk vanalles. Een deur die opengaat, een geluid of een voet die plotseling beweegt. De ene week heeft ze er meer last van dan de andere week, en wij wijten het aan Lizzy omdat die op de meest onverwachte momenten bovenop haar duikt. En owee als je dan om Indy lacht, dan wordt ze boos! Ik krijg dan tranen in mn ogen van het lachen wanneer ze me met boze ogen aankijkt, waardoor het dus alleen maar erger word. Kwaad kijkt ze je dan aan en geeft commentaar en loopt weg. Sorry, maar het baasje wil ook wel eens lachen!
Indy is namelijk nog ergens heel goed in, en dat is boos blijven. Die zie je dan echt een tijdje niet meer beneden. Lizzy interesseert het werkelijk niets, doe je haar per ongeluk pijn? Ze kan nog net niet 'boeiend' zeggen, want mevrouw kroelt er toch wel vrolijk op los en doet alsof er niets gebeurd is, gelukkig.
De nieuwe plekken in huis zijn veroverd, Achter de wasmachine in het warme washok op een stapel jassen etc, en in de badkamer op de handoeken dicht tegen de verwarming aan. En geef ze is ongelijk, als ik het kon zou ik het ook doen, maar dat ziet er zo gek uit! De katten blijven op ontdekking gaan, en ontdekken steeds nieuwe plekken om te liggen in huis waar wij nog niet eens aan hadden gedacht.
Indy besloot de andere kant van de deur weer eens te bekijken toen ze naar buiten schoot bij de voordeur! Er was iemand aan de deur en op 1 of andere manier was de voordeur niet goed dicht. Gevolgd: Indy buiten! Nou is ze gelukkig alles behalve een held en schrok ze er zelf een beetje van, wel liep ze al bij de buren het gangetje in om naar hun achtertuin te gaan! En GELUKKIG was daar het bekende fluitje wat wij altijd gebruiken om ze te lokken (dan krijgen ze altijd wat lekkers, ook echt altijd, owee als je het een keer niet doet dan reageren ze de volgende keer minder enthousiast) en kwam madame teruglopen tot de tuin waardoor wij haar gauw konden oppakken.
Het typische was nog dat wij aan Lizzy zagen dat er iets niet klopte. Diegene die de deur had open gedaan en een schim zag wegschieten was al achter Indy aan. Hier in huis wisten wij het nog niet en merkte wij het aan een hard miauwende roepende Lizzy die zich afvroeg waar haar zus nou was gebleven?!
Nu nog steeds probeert Indy naar buiten te schieten, en wij proberen haar tegen te houden. Als het haar eenmaal lukt weet ze ook niet hoe snel ze weer terug naar ons moet. Want hier is het lekker warm en veilig :)
Nieuw spelletje, op de bank liggen en wachten tot het personeel een kussen bovenop haar gooit. Heel leuk, vooral wanneer ze dan doet alsof ze weg wilt rennen. Ziet er erg grappig uit, want ze maakt aanstalten om te rennen maar bukt dan ineens voor het kussen en gaat daaronder gek lopen doen. Waarom ze dan niet wegrent is een raadsel, waarschijnlijk om ons voor de gek te houden.. maar zou ze echt zo slim zijn?
Nu ze weer wat drukker is komt het alombekende trucje weer, vingers en voeten grijpen. Niet leuk als je een nieuw paar schoenen hebt en zij er vol in gaat hangen om vervolgens weer keihard uitdagend weg te rennen.
Lizzy kijkt het allemaal aan en wacht het goede moment af. Wanneer Indy dan een keer is bedaard springt Lizzy er vol bovenop, natuurlijk hardstikke onverwachts waardoor een toch al schrikachtige Indy tegen het plafon aan zit! Hard over de bank rennen, op de vensterbank, over de tv (ja dat kan dus) op de openhaard, op de tafel etc etc en Indy er maar achteraan!
Ja Indy schrikt nog steeds ontzettend van werkelijk vanalles. Een deur die opengaat, een geluid of een voet die plotseling beweegt. De ene week heeft ze er meer last van dan de andere week, en wij wijten het aan Lizzy omdat die op de meest onverwachte momenten bovenop haar duikt. En owee als je dan om Indy lacht, dan wordt ze boos! Ik krijg dan tranen in mn ogen van het lachen wanneer ze me met boze ogen aankijkt, waardoor het dus alleen maar erger word. Kwaad kijkt ze je dan aan en geeft commentaar en loopt weg. Sorry, maar het baasje wil ook wel eens lachen!
Indy is namelijk nog ergens heel goed in, en dat is boos blijven. Die zie je dan echt een tijdje niet meer beneden. Lizzy interesseert het werkelijk niets, doe je haar per ongeluk pijn? Ze kan nog net niet 'boeiend' zeggen, want mevrouw kroelt er toch wel vrolijk op los en doet alsof er niets gebeurd is, gelukkig.
De nieuwe plekken in huis zijn veroverd, Achter de wasmachine in het warme washok op een stapel jassen etc, en in de badkamer op de handoeken dicht tegen de verwarming aan. En geef ze is ongelijk, als ik het kon zou ik het ook doen, maar dat ziet er zo gek uit! De katten blijven op ontdekking gaan, en ontdekken steeds nieuwe plekken om te liggen in huis waar wij nog niet eens aan hadden gedacht.
Indy besloot de andere kant van de deur weer eens te bekijken toen ze naar buiten schoot bij de voordeur! Er was iemand aan de deur en op 1 of andere manier was de voordeur niet goed dicht. Gevolgd: Indy buiten! Nou is ze gelukkig alles behalve een held en schrok ze er zelf een beetje van, wel liep ze al bij de buren het gangetje in om naar hun achtertuin te gaan! En GELUKKIG was daar het bekende fluitje wat wij altijd gebruiken om ze te lokken (dan krijgen ze altijd wat lekkers, ook echt altijd, owee als je het een keer niet doet dan reageren ze de volgende keer minder enthousiast) en kwam madame teruglopen tot de tuin waardoor wij haar gauw konden oppakken.
Het typische was nog dat wij aan Lizzy zagen dat er iets niet klopte. Diegene die de deur had open gedaan en een schim zag wegschieten was al achter Indy aan. Hier in huis wisten wij het nog niet en merkte wij het aan een hard miauwende roepende Lizzy die zich afvroeg waar haar zus nou was gebleven?!
Nu nog steeds probeert Indy naar buiten te schieten, en wij proberen haar tegen te houden. Als het haar eenmaal lukt weet ze ook niet hoe snel ze weer terug naar ons moet. Want hier is het lekker warm en veilig :)
Nieuwe foto's
Foto's vandaag gemaakt van de dames! Wat kunnen die poezen toch gekke bekken trekken, de sport is dan ook om niet mooi op de foto te gaan! Gelukkig zijn er toch een paar gelukt ;)
maandag 31 oktober 2011
Foto update Lizzy
| Mooie dame, kleine ogen vanwege de flits |
| Als een echte panter |
| Is er iets baas? |
| oudste zus Indy op de uitkijk |
| Slank met mooi patroon |
vrijdag 21 oktober 2011
Abonneren op:
Berichten (Atom)
